Kâria Sûresi, 6. Ayet

[Kur’ân-ı Kerîm]

فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَاز۪ينُهُۙ

[Türkçe Transkript]

Fe-emmâ men śekulet mevâzînuh(u)

[Mâtürîdî]

6. "Kimin tartılan amelleri ağır gelirse,"

7. "İşte o mutlu bir hayat içinde olur."

---

“Mîzân” hakkında farklı yorumlar yapılmıştır: Fakat bize göre bunlar içinde en yakını iki tanedir: Birincisi, kimin tartısı ağır gelirse derken bütün müminler kastedilmektedir. Kimin tartısı hafif gelirse derken kastedilen de bütün kâfirlerdir. Şöyle ki: Mümin Allah Teâlâ’nın hakkını yücelterek kullukta bulunur, O’nun sınırlarına riayet eder. Bu itibarla o günde Allah katında müminin bir değeri, bir ağırlığı ve itibarı olur. Kâfir ise bunu yapmaz, o yüzden de onun ağırlığı, değeri ve itibarı olmaz. En doğrusunu Allah bilir ya, böyle bir kullanım, makam ve mevki anlamında dilde mevcut bulunmaktadır. Meselâ “li fulânin inde fulânin veznün ve kıymetün” (لِفُلاَنٍ عِنْدَ فُلاَنٍ وَزْنٌ وَقِيمَةٌ) denilir, ve onun yanında ağırlığının ve değerinin olması, makam ve mevkiinin bulunması anlamındadır. Falanca için de “leyse indehû zâlike’l-vezn” (لَيْسَ عِنْدَهُ ذَلِكَ الْوَزْنُ) denilir ve böylece onun itibarının olmadığı söylenir.

İkinci yakın mâna ise Allah Teâlâ’nın, insanların amellerini yazan meleklerin muttali kılmadığı amel defterinde bulunan gizli amellerin ağırlığıdır. Mâlum olduğu üzere bu ancak mümin için söz konusudur, kâfirler için böyle bir durum yoktur. Biz mizan meselesini daha önce ele alınış ve açıklamıştık. O yüzden sözü burada kısa tuttuk. En doğrusunu Allah bilir.

İşte o mutlu bir hayat içinde olur. Kimi “râdıye” (رَاضِيَةٍ) kelimesinin “merdıyye” (مَرْضِيَّة) anlamında olduğunu söylemiştir: Cennet ehli o yaşantı şeklinden hoşnut olur. O hoşlanılan bir hayat biçimi olur. Kimi de “zât-ı rıdâ”, yani hoşnutluk sahibi anlamındadır demişlerdir, tıpkı “mâin dâfık”’, yani atılmış su kullanımında olduğu gibi, bu “zâti indifâkın” demektir. Kimi de rızayı hayata nispet etmiştir, çünkü yaşamakla ancak razı ve hoşnut olunur.